sen...

Sen Hiç bir şairin aklına gelmeyensin Şiir olarak bakan O gözlerinle Sen Hiç bir kahinin aklına gelmeyensin Sihir olarak bakan O gözlerinle Sen Hiç bir ârifin kalbine düşmeyen En saf duâsın Gökten nazil bir sessizlik gibi O gözlerinle Sen Hiç bir sabinin bakamadığı temizlikte bakarsın O gözlerinle Sen her baktığında kendimi ilk kez görürüm kırılmış yerlerimle O gözlerinde Sen hiçbir şiirin tamamlayamadığı bir dizesin yarım kalmış arzuların en karanlık gecesinde Sen sadece bir varlık değil bir hâlsin rüzgâr gibi değip geçen ama içimde fırtınalar bırakan O gözlerinle Sen sustuğum her şeyin yankısı Konuştuğum her şeyin sureti Ve ben biliyorum senin gözlerin bir kez daha dönüp bakmazsa bu şiir tamamlanmayacak (Satır arası not... Belki hiçbir zaman bilmeyeceksin sana bakarken susmayı nasıl öğrendiğimi Ve belki de hiçbir zaman o gözlerinle beni nasıl paramparça ettiğini fark etmeyeceksin...) Sen Ne bir kelâma sığarsın Ne de bir suskunluğa Varlığın bir dokunuş kadar ince bir yokluk kadar derindir O gözlerinle Ama bil ki bu şiirin her satırı bir bakışına sığınmak için yazıldı Ve ben her harfte biraz daha kayboldum biraz daha aşık oldum sana Ve o gözlerine ... #uzumbugusu