bilahire
Bir avuç dolunay kalsın avucumda, Bir de senin gözlerinden düşen gece. Bilahir, zaman büker belini usulca, Ve her şey bir yokuşun ardına saklanır. Bilahir, ellerim boşalır avuçlarımdan, Sular çekilir, yosunlar kalır sahilde. Senin adın bir ıslık gibi uzakta, Ben bir tren düdüğünün tam ortasında. Bilahir, hatırlamak da yetmez bazen, Rüzgâr da bilir ezberinden savrulmayı. Ben sana en çok veda ederken benzedim, Bilahir, her veda bir başlangıçmış meğer. Bilahir, sesin bir kemanın en tiz telinde, Sessizlikse göğsümde kocaman bir ev. Ve ben o evin en ücra odasında, Bilahir, seni yeniden sevmeyi öğrenirim.