Umutlu Yarınların Düşleri
Dünyanın çivisi yerinden çıkalı uzun zaman olmuşken, Kalan bir kaç tane güzel tutunulası sebep bulmak, Hayatın en can alıcı gerçeği şimdilerde... Koklayacak bir tane bile çiçek bırakmamışken insanoğlu, Kokunla sarsılan benliğim; sana dair her anın esiriyken, Sarılmak gerek bırakmamacasına... Küslükleri bırakmalı sonsuza dek, karanlıklara düşmeden. En aydınlık tarafında kalmalı bu aşkın; Gülüşünde yakalamalı cennet bahçelerini. Bir sebep yaratmalı, Yoktan yere var etmeli yeniden tüm bahaneleri. Yok olmuş bütün saatlere inat aynı zamanda uyanmalı. Bütün yıkıntıların arasından geçmeli; Umutlu yarınların düşleri. Yaşamanın hala mümkün olduğu güzel günlere İhtimalleri yazmalıyız bıkmadan. Birbirimize açılan kapıların eşiğinde bıraktığımız ayak izleri hala duruyorken, Yarının korkusuna yenilmeden, avuç içlerinde kalan sıcaklığı yitirmeden. Koşacak gücü yeniden bulmalıyız kaybettiğimiz her düne inat. Birbirimize dönecek yolu biz unutmadan, Mucizeye dönecek bir kalış belki bizi kenetleyecek olan. Mediha S.U. 15.09.2026