KARARTILMIŞ AKŞAMLAR
KARARTILMIŞ AKŞAMLAR Karartılmış akşamların gölgesine düşerken yalnızlıklar Bir uğultu ile sarsılır, yer gök yeksan Dünyalar yıkılmış başımla bir. Bir ziyan kalmış ki sorma gitsin; Koca bir ömürden, bir alımlık nefese müşabehet. Bir uyku ki uyanmamacasına koynunda feryat. Zahir ile gelen, nihan ile boğan bir efkardayım. Sorma nasıl bir firarda ruhum, Toplar, dağıtır; fecirde ağıtlar ile yıkar da Ölmezden önce; Cehhennem ateşinde yakar gibi yakarım. İçimde büyüttüğüm o tarifsiz viran Her nefeste biraz daha talan. Duaları kararken birbirine, Ölüm(ün) göğsüne sarılmış olmasaydı keşke Penceremdeki kuşlar. Duvarlarımda sahipsiz kalmış yansımalar Keşke bu kadar yitirmeseydik dönüş yolunu. Kaybolmadan önce serpseydik içimizin incilerini. Yollarımda dizi kanamış, benden arta kalanlar. Ruhumda; aslımda bir zannımda bir. Bir ben kalmış da; varmış da bir yokmuş da... Mediha S.U. 22.09.2026 https://www.youtube.com/watch?v=2y4dbgguxkQ