Gelirsin diye...
Görmüyorsun, İçimde aydınlık türküler mırıldanan çocuklar var yine. Bayramlıklar bürünmüş sevinçleri, yüzüne asılı. Anlamıyor artık kimse beni. Duymaya çalışmayanlar hariç, herkes bihaber. Yazdığım tüm şiirler daha anlamlı. Üstümden kalkmış gibi virane şehrin enkazı. Çocukluğumda biriktirdiğim gazoz kapaklarını savuruyorum, Mutlu günler adına. Yakılmış limanları yeniden çiziyorum, Kâğıttan gemiler için. Salıyorum karabulutları memleketimden. Gökkuşakları için,kapılar ardına kadar aralık. Akabinde, Ne kabuslar kalıyor, Ne de umutsuzluk imareleri bedende... Sana daha önce gönderemediğim mektuplara mis kokular sürüyorum, Postalamadan önce. Çiçekler deriyorum, seriyorum ayaklarının yoluna; Kır çiçeklerini, Kar çiçeklerini... Bekliyorum,umutsuz günlerin ardından. Her şeye rağmen gülümseyen maskelerimi taktım, çat kapı gelirsin diye. Ve ben yanıyorum hâlâ, Aşkın narında. Kendimi yaktığım günler ufkunda, Deniz fenerleri mihmandarlık yapacak. Yeni pencereler ekledim odama, Yeni yıkanmış,ütülenmiş tülden. Astım perdeleri eski,dar ağaçlarıma. Bekliyorum seni. Haberler saldım,selamlar söylensin gelirsin diye, Bunca hengâmede. Gelirsen şayet, Bilmem kaç kez daha seninle yeniden doğacağım.