HÜZÜN Hava gerektiği kadar soğuktu. Bu yüzden derin kederlerimi sıcağ…
HÜZÜN Hava gerektiği kadar soğuktu. Bu yüzden derin kederlerimi sıcağı sıcağına içime attım. Bir de çekilmiş acıları körledim hüznümün sıvasına. Tek noktaya çekilmiş ağrılarım sevişirken, hiçbir şeye olan yatkınlığımla. Senelerin seneleri kovaladığı gecelerde Üzerine açtığım avuçlarım, yalandan edilmiş dualarımla yüzüme sıvanırdı. Ve basit sevinçlere koşan sebepsiz bir kuşkuydu şakaklarımdaki nefret. Rutubeti dinmez bir duvara Sırt vermiş geçmişimse, ardında kalmışlığını avuçlarımla yüzüme çalardı. Ve yüzüstü duran sevmelerin bir yaftaydı. Sanki Üstüme işlediğin bir cinayetti gidişin. Failini bilmediler benim bildigim gibi Gıyabında arandın gecelerce Ve hükümsüzdü önünde durduğum secde Senin fırtınanda Bir mülteci endişesi taşınırken sırtımda, O günah gecesinden kalma gebeydim yokluguna Bir ihtilal karmaşasında hayal meyal ardım sıra silüetlerin tutuşurken kollarıma. İzmir kokan celladım Yaftamı sen astın çıplak boynuma. Ardım sıra dur yeter ki bileğim Sevda kelepçesi sıkar artık dara geldi yüreğim Kalırsa vehmin kalsın gecemde Bırak bu gönül sehbamı ben, kendim çeleyim. Kenan ışlak