Bir yol şiiri(2)
Şu dünyada tenime değen her damla yağmur sensin ruhumu yıkayan o şefkatli dokunuşunla. Saçlarımdan süzülen her rüzgâr sensin bana bizi anlatan... Yürüdüğüm kaldırım taşları bile sana benziyor otobüs durakları sanki seni bekliyormuşum gibi anlam kazanıyor Hepsi de sensin şu liman şu vapur... Hatta Binalar gökyüzüne uzanan kollarım gibi seni sarıyor Ağaçlar, yapraklar hışırdıyor Ama sadece senin adını... Dünyanın bütün renkleri senin gözlerinin tonuna bürünüyor. Sen olmasan bu şehir siyah beyaz bir yalandan başka bir şey değil... Ben sana sadece aşık değilim ki sevgilim ben nefes aldığım her anı seninle yeniden Yeniden yaşıyorum... ...... Hayat-ı sebebim Sbib...' ime ithaftır