Bir avuç umut artık zaman
Bir Avuç Umut Artık Zaman Bir avuç umut kadar ince bir zaman kaldı elimizde Hangi sabaha yazılacak kim bilir özlemlerin en ateşli izdüşümleri Bir duvar, bir toprak, bir heyelana yazılmış sanki içimizin kırıntıları... Yılların sessizliğine vurulmuş taşlar, kalbimize düşen. Kaç eli susturduk; sıcaklığını soğuttuk Yüreklerimizde kim bilir? İnce bir bıçak sırtı gibi hayat, Yarıp dururken sevgi dolu avuçlarımızı Kan damlar gibi geceye; İçli bir yağmurun ağlayışı sarar işte gün doğana dek her yanı. Vedalarım yaşlandı umutlarımı yolcularken, Küllerimden doğamayan bir beni bırakmış yadıma kader. Sessizliğin gürültüsünden bıktım usandım derken, Susmayan bir ömrü islah eylemeye mecbur kalmışım. Mediha S. U. 30.09.2026