GÖLGE MESAFESİ
Aynı garip saatlerde basıyor akşam Sen yoksun… Bunu bir eylem saymıyorum artık Daha çok masadaki bardağın eksikliği Çayın tabağa damlayan soğuk lekesi. Eşyalar kımıldamıyor yerinden Ben kımıldıyorum. Balkondan içeri serin bir rüzgâr giriyor Senin girmediğin kapılardan. Sanki bir fotoğrafın kenarını tırnağımla çizmişim de Oradan gürültüsüzce dökülüyorsun yine Bilirsin abartılı sevmem yürümeleri. Bir sokaktan ötekine geçerken Öylesine ayağıma takılan bir taş gibisin Atmıyorum. Cebime koyuyorum. Özlemin adı geçmiyor aramızda Sadece saatler biraz fazla geçiyor Biraz hızlı... Gece, biraz uzun kalıyor koltukta. Hece, birlikte susabileceğimiz o boşluk. Şimdi evde tek başına geziyor gölgem Hepsi bu Hepsi bu.