***ANLATTIM SENİ***
Gecenin sessiz ayazında, Diz çöktüm üşümüş bedenimle... Anlatmaya kalktım seni, Islak kaldırım taşlarına... Gözlerim nemli belki, Içimde hissettiklerim, Kurumadı daha... Çaydan aldığım her yudumda, Biraz bende kalıyordun... Nefesimde kalan seni, Yutkunamıyordum bile... Hayalin yakın, Özlemin ateşti... Her kıvılcımında, Tekrar tekrar yanıyordum... Küllerimden doğdum demiyorum, Küllerim çoktan toprak, Üzerime serpilen su oldu... Şimdi; Kalmak mı gitmek mi deseler, Ben ölmeyi tercih ederdim... Ölüm; Unutmaya ya da unutulmaya Gerek kalmadan, Uzaklaşmaktır...