Albaylı
Albayım... Eskisi kadar döşemeli değil odalarım. Asılmış bir resmimi bulamazsın çivilerinde şehrin. Silüetim silineyazmış yazgımla beraber. Tebeşir tozu yutan çocuk nasılsa öyle hâlim. Bugün biraz yangın yeriyim. Eskiye dair ne varsa yakıpta geldim. Küllerinden nasıl doğarsa bir Anka kuşu, nasıl ki izlerse bir geceyi gündüz ve nasıl habersiz açarsa çiçekler... Ben doğmaya geldim kirpiklerinin uçlarında. Burası Vatan'dır Albayım. Bir karışını vermem düşmana! Biiznillah, Bismillah!