Meftun
Gecenin bir vaktinde yürüdüğüm olmamıştı hiç. Ne sen içime sığdın ne de ben evime bu gece. Seni sevmek hem çok güzel hemde bir yara içimde. Nefes almak senin için, göğe bakmak senin için, Kalbimin atışları senin için, yaşamak bile senin İçin olmaya başladı. Ben herşeyi senin için yaşarken ne yere ne de göğe sığabiliyorum şimdi. Ama sen belki görmüyorsun, duymuyorsun beni. Hatta bilmiyorsun bile belki.. Nasıl yaşamak bu dersen, inan bilmiyorum. Eksik galiba, çok eksik hemde. Sensiz hiç tam olmayacak gibi. Kalbimin dört duvarı senin sesini sızdırıyor, Biliyor musun? Ben senin gülüşünü duyuyorum oradan. Duvarlar ördürsem kat kat neye yarar ki; Gören gözlerimi kör, duyan kulaklarımı sağır Ve sana karşı kalbimi taş edemedikten sonra... İşte bu kadar çaresizim. Ben seni seviyorum ve cezasını da olduğu gibi ben çekiyorum. Sen söyle günah mı benim seni sevmem, Yoksa... yoksa suç mu? Yaşlar yüzümü yıkayıp geçiyor, Sen aklımdan geçer, kalbimi yoklarken... Çaresizliğim bir karşılık alamadan seni sevmem... Hayalinle konuşup duruyorum seni özlediğimde. Kalpten ev olur muydu hiç? Ben kalbimi senin evin yaptım... Yetmedi birde pencere , bahçe kurdum. Kalbimin pencere önü kenarında oturup seni bekliyorum. Ve sen gelemezsin. Biliyorum oysa bunu... Hayalinle yetiniyor onunla konuşuyorum... Gözlerimi gözlerine kilitliyor hayali olan sana içimdekileri döküyorum. Ben seni severken kalbim yerinde çığlık taşıyor. İçimden sana bağıra bağıra bekliyorum ben. Gel diye bağıyorum, beni sev diye bağırıyorum, Sesimi duy diye bağırıyorum... Gözünün içine bakıyorum. Benim bacaklarımda sana adım atacak güç yok. Elimi açıp tutacak, beni sev diyecek cesaret yok. Ruhumla sesleniyorum sana ben. Hiç anlamaz mısın? Gözlerine bakmaya bile çekinirken, Sen, sen diyoe ölüp bitiyorum ben buracıkta. Tükeniyorum... Ne sabahlarımın sayısı belli artık ne de geceler sabaha dönüyor. Öyle bir çıkmazdayım ki seni severken, An an ölüyorum sanki ben. Derdimi fesleğenlere anlatıyorum arada, Dinliyorlar... Günlüğümün içine gömüyorum sevdamı Ve başında beklerken buluyorum kendimi Uğruna ölecek kadar severken susuyorum ben... Ağlamamak için zor tutuyorum kendimi, Güçlü görünebilmek adına ama yapamıyorum Ben seni çok seviyorum. İlk tanıştığımız andan belli, ilk kalbime girdiğin yerden beri çok seviyorum. Bir an olsun senden ayrılmak istemeyen bir ben var. Ben hep şuradayım, gözünün önündeyim. Ellerim dokunmuyor belki Ama seni sıkı sıkı tutuyordum içimde. Hiç mi hissetmiyorsun beni? Sen kalbimde olacaksında ben senden uzak olacağım. Kulağına hep seni fısıldıyorum. Benim kimsem bir sen olabilirsin Bir seni bekliyorum, bir seni beklerim ben. Biliyorum oluru yok ama aklım da kalbim de Hep sende işte...