Bir şiir mevzusu...
Bırakta kavuşsun bahtımın iki yakası, Zaten çözülüyor zaman kendiliğinden..! Ellerimde ki kire aldanma,o emeğin haklı kavgası..! Ter olup dökülüyor aĺın çizgilerimden... Kökümü bıraktım,geçmişim de bir ziyan gibi.. Şafak vakti filizlenir kendiliğinden... Gözlerimde ki çaresizliğe bakma, içimde sancılanıp düşenlerin bıraktığı o izlerimden.. Tutuşup gider çıra gibi Kör talihimin nasırli ellerinden. Bırak kanasın dirseklerim, Biraz da senin için yorulayım bu sabah, Diz çöksün devrim yazan o şiirlerim... Biraz da senin için kırılsın kifayetsiz dizelerim... Akıp gider satırlardan kendiliğinden...