İS

asral

Kısık ateşe alınmış vuruşlar Beklenmedik taraflarımın arkasından dolanmış Yine de şaşırtması insanların beklenilen bir şey Ve unutulan Yinelenen her seferinde... Ateşi görünce körüğü sakladım Yoksa bu rüzgarda bu orman yanabilir tek gecede Elime yapışan körükle, Ruhumu saran yangını da alıp def oldum Aldığım nefeslere kıyma ihtimalimden kaçarken... Evet! Benim kaçtığım görülmüştür Tam da buralarda işte Bulunmayı bekleyenlerden olmadım O yüzden hoyrattır sevilmelerim Gözyaşı pazarlamadım hiç Ondan bu akılsız söylemleri Sudan sebeplerin içinde boğula boğula Ben de öğrendim yüzmeyi Düz bir ovada sürekli yokuş çıkıyor hissi, Köreltir adımları. Durur varışlar, yiter duraklar Anlamı kalmaz yetişmelerin Güvenli gördüğüm her evde Çiçek değil de neden laf yetiştirmeliyim? Saman alevleri söner elbet Ama ya ciğerlerimdeki is? Çoktan soluduğum zehirden Gel de beni ayıkla şimdi. -Asral