***VAR İKEN YOK OLMA***
................ Odamın perdesi çekilmiş, Benim ise ruhum... Işık sızmıyor içeriye... Gözlerim körlüğü oynuyor yine, Umudu görmüyor... Hayat mı acımasız, Yoksa; Insanlar mı? Tuhaf olan ne biliyor musun? Yaşamaya çalışmaya çalışmak... Sen yaşamaya çalıştıkça, Engeller, Dikenler, Hatta taşlar bile oluyor.... Engelleri atlaman gerek... Dikenleri güle çevirmen gerek... Taşları ise yolun kenarına çekmen gerek.. Gerek te gerek.. Ama asıl gereken şey ise; Insana mani olmamak gerek.. Bırak, gülsün yüzü, Bırak; sözler yolunu bulsun, Bırak; neşesi ızdıraba dönmesin... Dönüşemesin... Dönüştürmesinler... Hayaller,uçurum olmaktan çıksın... Gökyüzünde uçan uçurtmayı geçsin... Rengarenk düşleri karaya bulanmasın.. Bir tutam zamanda, Yok olmasın... Işte benim de dediğim... Hayaller ve hayatlardan Ibaret... Sen seni bilmiyor isen; Kim nerden bilsin seni... Sen kendini bulamıyor iken; Başkası nerden bulsun seni... Sen kendini yok etmişken, Kim nasıl var etsin, yok olan Seni... NEFES kadereinat