GÖZLERİ YAĞMURLU ADAM
Bir adam var, gözleri yağmurlu; Boğazının tam ortasında bir yumru... Yaşamayan bilemez o duyguyu, Bir adam var diyorum, gözleri yağmurlu. Dinmiyor içindeki fırtınanın sesleri; Konuşsa titrer sesi, yüreği yorgun. Kime güvendi ise sırtından vurmuş hançeri, Belki de yüzü bu yüzden solgun... Bakışları derin ve bulutlu; Çırpınıyor ama pes etmiyor. Sevdaya olan inancı son umudu, Nefes alıyor lakin veremiyor. Oturdu masaya tek başına... Karşısında hayal, elinde çatal. Gözlerindeki yaş ondan vazgeçmiyor Ve elindeki çatal hızla düşüyor boşluğa. Yusuf Çetin