Aswium

asral

Seni bulduğumda Bir ağacın gölgesinde mi dinleniyordun Yoksa dileniyor muydun? Emin değilim Ama sırtını dayamıştın gölgesi büyük olan bir şeye Ben ikinciydim Ben kinci miydim hep Düşündüğüne göre? Düşünüldüğüne göre ben Gölgesinde büyünülebilecek en doğru kaleydim Bu büyüleyici bir fikir Kim bilir kaç kişiyi düşürdü peşine Neler var o hendeklerin dibinde Çoğunu hatırlamıyorum Gözünü almasın gördüğün Biraz yaklaş ve sız içine kara deliklerimin Çok güvenme manzarama Eğer ki dışındaysan Üstelik eziyorsan çimlerimi Muhtemelen kokusunu son çekişindir Bilirsin acı çekmeden kokmazlar. Sessizliğime de güvenme Terazinin durmasını bekliyorumdur Ağrı basarsa beklenmedik taraflarımı Ağır basar yalnızlık Çok güvenme sakinliğime Bir miktar erzak hazırlıyorumdur sana Daha hızlı çık diye sınırlarımdan Gidersin Ve bu seni ilk gönderişimdir. Surlarımdan gök taşları ateşlenebilir Duvarlar yörüngesine kafa tutabilir... Delhizlerimde biraz su arayacak hale düşersen Rastgele bir gezegende bulması daha kolaydır İştahının zincirlerini sıkı tut Yalnız aşa değil tahta da zehir katılabilir Tacın büyük gelip boynuna düşmesin İçim gibi daralabilir Kalbim yamalı olduğu kadar zihnim damalı Bazen arkama yaslanıp seyrediyorum Kim aslında ne kadarlık? Meydan boşalınca kim faydalanır? Yalana sağırken kim ne kadar bağırır? Kuşatıldım mı yoksa bu şefkatli bir kucaklama mı? İnancım sakatken Baston uzatmayana el uzatır mıyım? Güven dediğin zirve kadar zorlu ve kaygandır Nihayet basabildiğinde topraklarıma Herkes biraz yaylanır. Çoğunlukla yararlanır. Sakatlanır durur sürekli koşturdukları atları. Yürekleri... En heyecanlı yerinde hikayenin Kayarlar karanlığımın derinliklerinde Bir yıldız gibi -Asral