18:16
Ruhumun ruhu dedi Gelmen yakındır diye kapıları açtım hadi gel... Koştum sokağın başından çocuklar gibi Ayağımda takılan taşlar cebimde pembe sakızım... Gözlerinin aynasında çoğalan kıymetli çocuk sevinçli kadınıyım... Kuşlar geçti üzerimden akıl sır ermez kuşlar Mendilimi çıkardım cebimden sildim yorgunluğumu ... Senden gelen çağrı sevgilim Toprağa kafa tutan bir papatyanın dirilme mucizesi bende... Kapıyı açtım dediğin anda Evler ev olmaktan çıktı , kent de kent olmaktan Öptüm sokağın ortasında seni Dudaklarımda akşamları tutuşturan aşkın türküsü Sesin ki kaldırımlara can senfonidir mahallemde Orada Bütün sokakların başı sonu sana çıkar Bütün bisikletler beni getirir sana Kaldırdım başımı Koşarken İki çay söyledim bulutların elinden gökyüzüne biri bana biri sana... ( gk)