Bekle...

buzdayı

Kurulu saatlere adanmış sabahlar, Ve güneş ısıtmıyor içimi... Gönül penceremi araladım, Ve gördüm, Ilahinden mahsun bir sonbahar, Adını verdiğim o ağaç, Solgun gökyüzü ve toprak, Kim kime mezar olur şimdi..? Gazellere gömüldü sensiz umutlar... Bir güne bir ömür bıraktım, Bir çift göze gençliğimi, Ve kaybettim, Yaktım cümlelerimi... Savurdum o küllerimi dar ağaçlarımdan...