Yarım Kalan Bir Hüzün

Mısrâ

Gecem sensiz, sabahım yarım, İçimde susmayan bir yangın. Adını andıkça kanar içim, Ben seni unuturken bile sana aitim. Bir yağmur düşer pencereme, Seni hatırlatır her damlası yine. Ne sen dönebilirsin artık, Ne de ben eskisi gibi gülebilirim. Bazı vedalar sessiz olur, İnsan gider, hatırası kalır. Ve en çok da kalp yorulur, Kimse görmez, insan kendi içinde dağılır.