Bilir Misin ?
Uçuruma ramak kala nefes almayı bilir misin? Kalbin göğüs kafesine sığmaz o an… Sana sormadan, Seni dinlemeden, Bütün korkularını hiçe sayıp, Uçurumdan aşağı atlamak ister. Sen ise onu kaybetmemek için peşinden gitmekle, Kendini uçurumdan çekip almak arasında kalırsın. Bir yanın “bırak, düşsün artık” der; Diğer yanın, Onunla birlikte düşmekten değil, Onu kaybetmekten korkar. İşte insanın en büyük savaşı dışarıda değil, Kendi göğsünün içinde kopar. Kalbin kaçmak ister, Aklın dur der, Korkuların bağırır… Sen ise bütün bu seslerin arasında yalnızca bir şey yapmaya çalışırsın: Kalbini uçurumdan geri çekmek. Düşüşler vardır; İnsanı yere değil, Kendinden uzağa götürür. Ve bazı anlarda nefes almak, Yaşamak kadar büyük bir cesarettir.