İNADINA
Sözün ucuna değen o soğuk kelime Kendi gölgesine basıp düşüyor içime. Ben ki Rüzgarın sesini bile saklarken senden İncinmeyesin diye Kilitli kapılar ardından sızan o sese mi inanayım şimdi? Bir çakıl taşı koydum masanın ortasına İnadının ağırlığını ölçsün diye Kelamı incitmeyen bir üslup isterdi bu gönül. Oysa sen söylenmeyecek en son cümleyi En öne sürüp çekiliyorsun kenara. İnadına ...