GÖZLERİN -5-
Yorgun bir akşamın koynundan Süzülüyorum gözlerine. Usulca sokuluyorum Sımsıcak düşlerine. Ört üstümü kahverengi kadın, Yokluğunun zemherisine mahkûm etme! Öksüz kalmasın sana dair hikâyemiz. Köşe başına bir mendil serdim, İki okka sen dileniyorum; İçim, dışım, gözüm, budağım sana aç... Ben bir kahverengi dilencisiyim, Aram açıktır geriye kalan bütün renklerle. Yeryüzüne rengini katarım, Gökyüzüne imkân tanımam. Ulaklar saldım dört bir yana, Gözlerinden bir parça sunsun. Hani nerede kaviller, Nerede ellerin? Bir varsam sana, Bir gelsen, Bir tütsen başımdaki dumanda... Üstüm başım is, İçim dışım irin, Cerihamdan dökülür yudum yudum. "Yaran kadar konuş" dersin, Yaram olduğunu bilmeksizin. Kan dolar içim, kan; Süzülüyor gözlerimin iki kanadından. Gözlerinin pınarına seyirdeyken Başkaca bir ülke tanımam, Gözlerini yurt eylemişken... Şimdi elimde hatıran, Bir çift gözün kaldı. Hazar Aslan