Seni koparma benden
Küsme bana; Küstüğüm koca bir ben varken sana da kıyma içimde... Seni öyle bir zamana kondurmuşum ki, Zamanların hiç birine böylesine sırlı bir seviş dokunmamıştır. Seni geceden damıttığım sabahların koynuna sardığımda. Kızma bana; Sadece sarıl,senli buruk yalnızlığıma. Suskunluğa gömülü yalınlığıma. Usulca huzurunu bırak, Sessizliğinde boğulan, yokluğunla savaşan biçare benliğime susma. Susma bana. Düşme benden; Zaten kendime tutunamadığım şu hâlimde, Bir de senin yokluğuna yenilmesin içimdeki sen... Kendine bile sığamayan bir ruhun içindesin. Varlığınla çoğalan bu ihtişamı, Yokluğunla çalma içimden. Kıyma bana; Hangi yanımı sustursam; Sana dökülürken içimin tüm nehirleri; Kurak bir iklimin ardında bırakma. Bir ömrü sana yer açarak bekletirken, Zaman savaş açıp, ruhuma "sur"u üflemeden, Seni koparma benden. Mediha S. U. 21.10.2026