Kaybettik
Dert edip feryat ettik dünyanın hallerini, Görmez olmuştuk gayrı samimi duyguları, Çek yakamdan ey nefsim o hunhar ellerini, Artık bulamaz olduk en tatlı uykuları. Dağılmış ahvâlleri daim kusursuz gördük, Gönlümüze kibirden nice duvarlar ördük, Hep yukarıya baktık, altta kalana kördük, Mamafih ki kaybettik samimi gülüşleri. Lisan-ı kâl zirvede, dinleyen hayran kalır, Gönül riyaya düşmüş emri seytandan alır, Hayatından sıkılır, yürekleri daralır, Mamafih ki kaybettik doyulmaz huzurları. Düşürmedik ağızdan, onca derdi amanı, Şükürsüz boşa verdik en kıymetli zamanı, Yanlış yerde aradık derdimize dermanı, Mamafih ki tatmadık sahih olan imanı. Bu sözler kendimedir, gafletimi biçerim, Ateşten kadeh ile pişmanlıklar içerim, Bu aşkın kapısını nedametle geçerim, Mamafih ki kaybettim en tatlı uykuları.