vakitsiz gözyaşı
yüreğinde firtınalar koparken, dilinde paslı kilitler taşıyan insanlar var aramızda hiçbir dünyaya ait değiller ve bütün güzel düşleri mutlaka bir hüzünle buluştururlar dili suskunluk dini güvensizlik ülkesi yalnızlıktır onların anlaşılmak hem en büyük istekleri, hem de en büyük korkularıdır aslında bir küçük tebessüm cennetleri her vakitsiz gözyaşı cehennemleridir Onlar aslında her yerdeler ve aramızda sıradan insanlar gibi dolasip, bir Tanrı gibi gezerler...