ab-ı hayat(ım)
Kelebeğin yağmurda uçmaya cesareti gibi, bir serçenin gözyaşı dökmesi gibi seviyorum... Her gün ilk kez uyanır gibi, güneşi ilk kez görür gibi, ilk kez gece bitmiş gibi, en sevdiğim şarkıyı dinlerken, ilk kez gülümser gibi seviyorum... Ellerin saçlarıma değdiğinde, acılarımı toprağa gömer gibi. sen yokken bile yanımdasın da, tenim tenine değer gibi. bardaktan boşanırcasına akarken sevgin gözlerime. taşındığım gönül evine aşkımı serer gibi seviyorum... Hissettiğim ilk çiçek kokusu gibi, yeryüzüne düşen ilk çiy tanesi gibi, Kuruyan ciğerlerime ab-ı hayat, çölün ortasındaki serap gibi, yediğim ilk yemekten aldığım ilk tat gibi duyduğum ilk ses gibi... aldığım nefes gibi... seviyorum seni...