FENÂ
Sensiz ben neyim? Bir avuç kırık taş, Kendi kuyusunun karanlığında Sessizce ufalanan. Ağzımda büyüyen bir yara gibi duruyor yokluğun, Yutkunamıyorum. Sana teslim olmak O geniş, o fırtınalı göğsüne Bütün bıçaklarımı bırakmak demektir. Bir dağın yıkılıp da Toprağına sığınması gibi. Seninle tamamlanıyorum ancak. Eksik bir kemiğin yerini bulması, Etin kemiğe, yaranın kabuğa kavuşması gibi. Sen varsan, Ağrım bile hafifliyor bu dünyada .