Pervane
Susuyorum. Sana söyleyemediğim her kelime, lügatımda firkatinle kararmış bir dürr-i yetim Bir destur verilseydi şu mahpus lisana, Kim bilir gülüşünden kaç umman dilenirdim... Ne latif bir mihnet bu Ya Rabbim! Hangi hikmet gizlidir bu mecnunâne hâlde.. Şem'in etrafında dönen pervane misali Hiç yanmayacak bir ihtimalin etrafında dönerim. Ne ışığına malikim ne karanlığından azade... Bir tek gölgen düşse ömrüme, Bütün gecelerimi kandil bilirim. Ben ne ahdettim sana, ne elini tuttum, Lakin içimdeki o kapıya Senden başkasına bin kilit vurdum. Ben ki suçsuzluğumla yargılandım bu semtte. Bir insan kendi rızasıyla nasıl mahkûm olursa öyle... Bir bakış uğruna nasıl ömrünü unutursa öyle unuttum.