Cam Kenarında Beklerken
Camdaki buğuyu elimle sildim; karşıdaki ağaç birden yalnızlığımı görmüş oldu. Sonra rüzgâr yön değiştirdi. Perdenin kıyısı havalandı, sanki ev bir şey söylemekten vazgeçmişti. Unutmak sandığım şey, adını anmadan da aynı yere bakmayı sürdürmekmiş. Gece toprağa serinliğini bıraktı. Ben eve, cebimde küçük bir memleket kokusuyla döndüm.