Bir Fincanlık Bekleyiş
Kahve soğudu; kitabın arasındaki bilet, gidilen yerden çok dönülmeyen zamanı gösterdi. Akşamın rengi ağırlaştı. Ağaçlar konuşmadan anlaşan insanlar gibi yol boyunca birbirine eğildi. Hatıralar iyi misafir değil; kapıyı çalmadan geliyor, giderken odanın yerini değiştiriyor. Şimdi lambayı söndürmüyorum; belki yolunu kaybeden bir cümle bu ışığı görür. Belki dönen olmaz ama bekleyen kalp, kendine bir sandalye çeker.