İskelede Geç Kalan
Vapurun ışıkları küçülürken iskelede kalan gölgem, benden daha sabırlı görünüyordu. Bir süre hiçbir şey yazmadım. Dışarıda geçen otobüsün sesi masadaki suskunluğu ikiye böldü. Bir yolun uzaklığı kilometreyle değil, dönüşte bizi kimin tanıyacağıyla ölçülüyor. Perdeyi açtım; dünya kusursuz değildi. Yine de ışık, kırık yerlere uğramayı ihmal etmedi.