Mürekkebin Sessizliği
Defterin kıyısına yazdığım tek sözcük, bütün sayfadan daha fazla yer kapladı. Akşamın rengi ağırlaştı. Ağaçlar konuşmadan anlaşan insanlar gibi yol boyunca birbirine eğildi. Unutmak sandığım şey, adını anmadan da aynı yere bakmayı sürdürmekmiş. Son düdük de suya karıştı. İskele, gidenlerden çok kalmayı seçenlerin yeriydi artık.