Otobüs Camında Dönüş
Otobüs kasabadan çıkarken evlerin ışıkları aynada uzun süre peşimizden geldi. Akşamın rengi ağırlaştı. Ağaçlar konuşmadan anlaşan insanlar gibi yol boyunca birbirine eğildi. Unutmak sandığım şey, adını anmadan da aynı yere bakmayı sürdürmekmiş. Sokağın sonunda dönüp bakmadım. Çünkü bazı vedalar göz göze gelince başlayamaz.