Eşiğe Bırakılan Hatıra
Çekmecede yıllardır dönmeyen anahtar, avucumda bir evin bütün odalarını yeniden açtı. Adımlarımı saymadım. Her köşe başka bir hatıraya çıktı, her hatıra beni bugüne biraz daha geç bıraktı. Unutmak sandığım şey, adını anmadan da aynı yere bakmayı sürdürmekmiş. Tren gelmedi, saat ilerledi. Ben beklemekten değil, kendime geç kalmaktan vazgeçtim.