Geceye Küçük Bir Not
Sokak lambası sönmedi ama altında duran sessizlik geceyi karanlıktan daha derin yaptı. Sonra rüzgâr yön değiştirdi. Perdenin kıyısı havalandı, sanki ev bir şey söylemekten vazgeçmişti. İnsan bazen birini değil, onun yanındayken olduğu kişiyi özlüyor; bunu en geç sessizlik öğretiyor. Sokağın sonunda dönüp bakmadım. Çünkü bazı vedalar göz göze gelince başlayamaz.