Göğe Bakan Gölge
Ay, karşı apartmanın çatısında eğri bir gümüş parçasıydı; oda onu sessizce çoğalttı. Bir süre hiçbir şey yazmadım. Dışarıda geçen otobüsün sesi masadaki suskunluğu ikiye böldü. Vedanın büyüğü küçüğü yok, yalnızca geride bıraktığı eşyanın sesi değişiyor. Son düdük de suya karıştı. İskele, gidenlerden çok kalmayı seçenlerin yeriydi artık.