Bekleme Salonunda
İstasyonda anons bittiğinde bekleme salonunda yalnız valizlerin sabrı kaldı. Adımlarımı saymadım. Her köşe başka bir hatıraya çıktı, her hatıra beni bugüne biraz daha geç bıraktı. Unutmak sandığım şey, adını anmadan da aynı yere bakmayı sürdürmekmiş. Sayfayı kapattım ama cümle kapanmadı. Gece boyunca kalemden masaya ince bir yol uzandı.