Dağ Yolunda Sonbahar
Dağların ardından yükselen duman, evlerin akşam yemeğine yetişen ince bir yol çizdi. Bir süre hiçbir şey yazmadım. Dışarıda geçen otobüsün sesi masadaki suskunluğu ikiye böldü. Yağmurun hiçbir suçu yok; biz bazı akşamları ıslanmak için eski yaraları dışarı çıkarıyoruz. Şimdi lambayı söndürmüyorum; belki yolunu kaybeden bir cümle bu ışığı görür. Belki dönen olmaz ama bekleyen kalp, kendine bir sandalye çeker.