Eşikte Durmak
Çocukken kapı eşiği bir ülkeydi. İçerisi anne sesi, dışarısı toz ve yazdı. Şimdi aynı eşiğe bakıyorum. Ayaklarım büyümüş, merdiven aynı. Birisinin “geç kaldın” demesini bekliyorum; kimse demiyor, ben yine de ayakkabımı bağlıyorum.
Çocukken kapı eşiği bir ülkeydi. İçerisi anne sesi, dışarısı toz ve yazdı. Şimdi aynı eşiğe bakıyorum. Ayaklarım büyümüş, merdiven aynı. Birisinin “geç kaldın” demesini bekliyorum; kimse demiyor, ben yine de ayakkabımı bağlıyorum.